Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

ΕΙΔΗ ΧΕΣΙΜΑΤΟΣ

Αυτό το ποστ είναι του κώλου. Πηγαίνετε να διαβάσετε κάτι σοβαρό, σας παρακαλώ πολύ, τι στον πούτσο κάνετε εδώ;




Το ατελείωτο: Κάθεσαι, χέζεις και ξαναχέζεις και ξαναμαναχέζεις και μετά από κανα τέταρτο, ιδρωμένος, κουρασμένος και με ατημέλητη σούφρα πιάνεις το κωλόχαρτο αναστενάζοντας ανακουφισμένος νομίζοντας ότι ξεμπέρδεψες αλλά ακόμα μια σκατούλα παραμονεύει στη γωνιά και αναγκάζεσαι να τη βγάλεις κι αυτήν. Κι ακόμα μία. Κι άλλη μία. Αυτό συνεχίζεται για πολλές ώρες. Στο τέλος πεθαίνεις από ασιτία ή επειδή έχεσες το πάγκρεάς σου ή κάτι τέτοιο, κανείς δε νοιάζεται, κανείς δε θα σε κλάψει.


Το ασκούπιστο: Μετά το πέρας του χεσίματος πιάνεις το κωλόχαρτο, το τοποθετείς στη σούφρα σου για να σκουπιστείς αλλά δε βγάζεις τίποτα. Αναρωτιέσαι για μερικά δευτερόλεπτα αν σκούπισες την ουρά σου καταλάθος τέτοιο πιθήκι που είσαι και πόσες θερμίδες έχει μια μπύρα και ξαναδοκιμάζεις. Πάλι τίποτα. Σηκώνεσαι ευχαριστημένος και πηγαίνεις στο ψυγείο να πάρεις μια μπύρα να πιείς γιατί ποιος χέστηκε για τις θερμίδες, η μπύρα είναι ιερή. Οι μαλάκες οι Ινδοί θεωρούν τις αγελάδες ιερές και δεν τις αγγίζουν. Βλάχοι! Κι εγώ ιερές τις θεωρώ, γι’ αυτό τις καταβροχθίζω!


Το ίσα που προλαβαίνω να μη μου φύγουν: Μπαίνεις στο λεωφορείο να πας από Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, σε πιάνει χέσιμο στη διαδρομή, δεν υπάρχει άλλη στάση αλλά σκέφτεσαι ότι θα τα καταφέρεις. Μισή ώρα πριν φτάσεις αρχίζεις να ζορίζεσαι πολύ, ιδρώνεις σα ταύρος στον ήλιο αν οι ταύροι ιδρώνουν πολύ αλλιώς ιδρώνεις σαν κόκορας στο λιοπύρι αν οι κόκορες ιδρώνουν πολύ αλλιώς απλά ιδρώνεις πολύ, σου ξεφεύγουν μερικά πριτς αλλά προσπαθείς όσο μπορείς να τα μετριάσεις γιατί φοβάσαι μη σου ξεφύγεις καμιά σκατουλίτσα μαζί και κάνεις υπομονή μέχρι που σταματάει το λεωφορείο, τρέχεις στην κοντινότερη τουαλέτα και σου φεύγει τόσο πολύ μαζεμένο σκατό που εκρήγνυσαι και τελικά πεθαίνεις.


Το μου φύγανε: ΣΚΑΤΑ!


Η κουτσουλιά: Σε πιάνει απότομο χέσιμο και λες από μέσα σου «όπα ψηλέ, όχι κάτσε κοντός είμαι, όπα κοντέ, θα τα κάνουμε πάνω μας, σταματάω να μιλάω στον εαυτό μου και τρέχω τουαλέτα». Τρέχεις με τη ταχύτητα του φωτός στην τουαλέτα κι εκεί που λες θα χέσω μέχρι και τα πνευμόνια μου τελικά κάνεις ένα απλό πριτς πλουφ! και τελείωσες. Ξενερώνεις τη ζωή σου και στέλνεις στη μουνάρα που σε γουστάρει και θα ερχόταν σπίτι σου για «ταινία» πανηγυρικό άκυρο. Αυτό το χέσιμο συνήθως εμφανίζεται αν πιείς νηστικός φραπέ (με γάλα).


Το άλλο χέσιμο: Είσαι σε δημόσια τουαλέτα, τα κατεβάζεις και εκεί που πας να αφήσεις το πρώτο σκατό να φύγει από τον κώλο σου, σου χτυπάνε την πόρτα, σε κόβουνε και φωνάζεις ΑΛΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ. Μετά από δυο λεπτά που σου ξανάρχεται, σου ξαναχτυπάνε την πόρτα και ξαναφωνάζεις ΑΛΛΟΟΟΟΟΟΟΣ νευριασμένα. Δυο λεπτά αργότερα ξανά το ίδιο. Δυο ακόμα λεπτά αργότερα σου ξανάρχεται, τη νιώθεις να βγαίνει από μέσα σου και στα μισά σβήνει το φως γιατί έχουν αυτό το ηλίθιο φωτοκύτταρο και αναγκάζεσαι να κουνάς τα χέρια στον αέρα σαν πιωμένος σε κλαμπ ενώ σου ξαναμαναχτυπάνε την πόρτα κι εσύ βγαίνεις εκνευρισμένος έξω αρχίζοντας να κυνηγάς αυτόν που σου χτυπούσε την πόρτα κουνώντας ακόμα τα χέρια στον αέρα και με τη μισή κουράδα ακόμα κολλημένη στον πάτο σου να πηγαίνει δεξιά αριστερά σαν εκκρεμές. Τελικά σε βλέπει ο κόσμος και πεθαίνεις από ντροπή.


Το άραγμα: Πας τουαλέτα και είσαι σίγουρος ότι θα σου πάρει αρκετή ώρα όποτε εφοδιάζεσαι με σταυρόλεξα, περιοδικά και βιβλία. Τα τελειώνεις όλα αλλά είσαι σίγουρος ότι θα χέσεις κι άλλο. Διαβάζεις όλες τις ετικέτες από απορρυπαντικά, σαμπουάν και λοιπά είδη που βρίσκονται στο μπάνιο. Μπόνους συν 57 λεπτά αν το μπάνιο το χρησιμοποιεί και γυναίκα που σημαίνει ότι υπάρχουν και δικά της είδη εκεί για να διαβάσεις. Κάνεις όλα τα δυνατά σχέδια που θα μπορούσε να σκεφτεί ανθρώπινος και μη νους με το κωλόχαρτο αλλά είσαι σίγουρος ότι θες να χέσεις κι άλλο. Οπότε, αφού τελείωσε οτιδήποτε υλικό με το οποίο θα μπορούσες να ασχοληθείς αρχίζεις να σκέφτεσαι, να πλάθεις ιστορίες με το μυαλό σου, να λύνεις υπαρξιακά ερωτήματα και αν είσαι τυχερός να κάνεις ένα φιλοσοφικό σκατό. Αλλιώς σε βρίσκουν 2500 χρόνια αργότερα μελλοντικοί αρχαιολόγοι ακόμα καθισμένο στη χέστρα με τη γροθιά σου πάνω στο πηγούνι σου να φαίνεται ότι σκεφτόσουν κάτι πριν 2500 χρόνια, σε κάνουν άγαλμα και σε χέζουν περιστέρια του μέλλοντος.


Το χανγκόβερ: Ξυπνάς δίχως να ξέρεις τι ώρα είναι. Το μόνο που θυμάσαι είναι κάτι μπόμπες που έπινες στα τρεντόμπαρα το προηγούμενο βράδυ. Το κεφάλι σου είναι έτοιμο να σπάσει σαν αγέννητο μωρό κότας, γνωστό και ως αυγό. Κουμπώνεις 18 ντεπόν, 29 ασπιρίνες, 37 παναντόλ και απλώνεις πάνω σου μια κρέμα για τους μύκητες ποδιών γιατί έτσι. Ξέρεις ότι είναι η ώρα να χέσεις αλκοόλ. Ξέρεις ότι οι χθεσινοβραδινές βότκες που έπινες (σε συνδυασμό με τα βρώμικα που πιθανότατα έφαγες) πολτοποιούνται και γίνονται σκατούλες. Πας τουαλέτα και χέζεις για κανα τέταρτο. Για κάποιο λόγο όμως το σκατό μετά από χανγκόβερ μυρίζει. Μυρίζει πολύ. Μυρίζει τόσο πολύ που ένας κατουρημένος και χεσμένος εμετός ελέφαντα φτιαγμένος από σάπια πτώματα πιγκουίνων μυρίζει σαν αρωματικό αμαξιού. Ε, καταλαβαίνετε, πεθαίνετε από τη βρώμα.


Της τεχνολογίας: Πας τουαλέτα με το σούπερ ντούπερ ουάου υπερσουπερυπερσύγχρονο τζινιουσμαρτφόουν σου και κάνεις ατελείωτο σκρολ ντάουν στο φέισμπουκ μέχρι που βαριέσαι και βλέπεις ηλίθια βίντεο με γατάκια στο γιουτιούμπ μέχρι που ξαναβαριέσαι και ανοίγεις το πόκεμον γκόου σου ψάχνοντας κίτρινα πλάσματα που πετάνε ηλεκτρισμό. Σηκώνεσαι με το σκατό στον κώλο γιατί έχει ένα στο σαλόνι, μετά ένα στην αυλή, μετά ένα στο φούρνο απέναντι, άλλο ένα πιο πέρα, κι άλλο ένα, κι άλλο μέχρι που τελειώνει η μπαταρία του κινητού σου και οι 32 φορητοί φορτιστές σου, σηκώνεις το βλέμμα σου βλέπεις γύρω γύρω μια έρημο και λίγο πριν πεθάνεις από λειψυδρία βγάζεις το Σκουίρτλ ή όπως διάολο λέγεται αυτό το πόκεμον που πετάει νερό με κάτι μάνικες και το διατάζεις να σου πετάξει νερό στη μούρη μέχρι που πεθαίνεις από πνιγμό. Και ναι, έγραψα για κάτι που είναι όντως στη μόδα, πάω να με κεράσω μια μπύρα, τα λέμε!




Σιχαίνομαι αυτούς που φτιάχνουν είδη από κάτι…

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

ΜΟΔΑ ΕΙΝΑΙ, ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ (ΚΑΙ ΘΑ ΡΘΕΙ ΑΛΛΗ)

Μικροί, αφελείς και κατσικολάγνοι αναγνώστες μου, αν νομίζατε ότι η μόδα περιορίζεται απλά στα απαίσια παπούτσια που φοράνε οι κλαρινογκόμενες και σου είναι αδύνατον να σου σηκωθεί και στα απαισιότατα V που φοράνε οι κλαρινογαμπροί για να δείξουν το αποτριχωμένο στήθος τους, είστε πιο λάθος και από τις επιλογές στις σχολές που δηλώνουν οι μαθητές στο μηχανογραφικό.

Παρεμπιπτόντως, οι πρώτοι κλαρινογαμπροί ήταν οι Κρητικοί που είχαν ανοιχτό μαύρο πουκάμισο μέχρι τον αφαλό, ένα τεράστιο χρυσό σταυρό να κρέμεται στο λαιμό σαν των ράπερ της Αμερικής και γένια περισσότερα και από αυτόν το γεροδάσκαλο στο Κιλλ Μπιλ. Αποτριχωμένο στήθος δεν είχανε βέβαια γιατί άντε ξύρισε εσύ το μπέτι σου με τη λεπίδα του British Steel.

Είδα πρόσφατα αυτό. Και επειδή ξέρω ότι είστε κοπρόσκυλα και βαριέστε να ανοίγετε συνδέσμους, περιληπτικά σας λέω ότι θέλουν να κάνουν μόδα τα μέταλ μπλουζάκια. Σας παρακαλώ παιδιά, μην. Απλά μην. Θα σας ρωτάμε αν θα πάτε στο Chania Rock Festival (Νικόλα, κοίτα, κάνω διαφήμιση!) και θα μας κοιτάτε αποσβολωμένοι σαν αδιάβαστος μαθητής στις πανελλήνιες που παίρνει τα θέματα στα χέρια του. Και στο τέλος θα μας λέτε ότι θα πάτε σε λάιβ του Τσαλίκη. Έστω πάντως ότι γίνεται μόδα. Εμείς που παίρνουμε αυθεντική μπλούζα συγκροτήματος με ένα 20ρικο το πολύ να δείτε που θα τις πουλάνε στα μαγαζιά 50 και 60 ευρώ και εσείς σαν καθυστερημένα ζαβά που είστε θα τις αγοράζετε. Θα έχει πλάκα πάντως να βλέπεις μαλακισμένες να ξεβιδώνονται πάνω στις μπάρες ακούγοντας τσιφτετέλια και φορώντας μπλουζάκι άιρο μέιντε και γελοίους κλαρινογαμπρούς με μπλούζα βλακ σάββαθ με V να ουρλιάζουν ΜΥΚΟΝΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ! Στην Αράχωβα. Χορεύοντας ζεϊμπέκικο.






Ήμουνα που λέτε προχτές (πριν κανα μήνα) και έβλεπα σε καφετέρια τον τελικό του τσάμπιο του λιγκ. Πλέον βλέπω μπάλα μια φορά το μηνά και εννοείται όχι ελληνικό πορδάθλημα γιατί μπάλα θέλω να δω και ουχί κλωτσοσκούφι. Για όσους δεν ξέρουν στον τελικό ήτο η Ρεάλ Μαδρίτης και η Ατλέτικο Μαδρίτης (ή Αθλέτικο, ποιος χέστηκε) και στ’ αρχίδια μου αν μου λέτε στ’ αρχίδια μας κι εμάς, αλλού θέλω να καταλήξω. Καθώς εξελισσόταν το ματς έβλεπα άτομα να πανηγυρίζουν σε κάθε φάση που έκανε η Ατλέτικο, ορισμένες φορές με μεγαλύτερη ένταση από φάσεις σε ντέρμπι ελληνικού πρωταθλήματος. «Τι διάολο», σκέφτομαι με το δαιμόνιο, φιλοσοφικό, επιστημονικό, αλλά κυρίως φαντασιόπληκτο μυαλό μου, «τόσοι πολλοί παίξανε στοίχημα να το σηκώσει η Ατλέτικο;». Αλλά έσφαλα. Αρχίδια παίξανε. Φλώροι! Καρανίκες! Ποντάρετε 2 ευρώ για να πάρετε 6. Και δεν είναι ότι υποστήριζε κάποιος την Ατλέτικο χρόνια τώρα και του άρεσε η ομάδα.

«Αλλά τι είναι σοφέ και τρισμέγιστε πρόεδρα; Διαφώτισέ μας, δείξε μας το δρόμο γιατί έχουμε φάει τα νύχια από την αγωνία μας και θα μας ντουμπλάρουν τα χέρια στην επόμενη ταινία του The ring».

Βλαμμένε αναγνώστη μου που δεν μπορείς να διαβάσεις τον τίτλο, είναι απλά της μόδας. Είναι οι ίδιοι τύποι που υποστήριζαν με σθένος την Μπαρτσελόνα τα προηγούμενα χρόνια, οι ίδιοι που υποστήριζαν παλαιότερα Μπάγιερν, Μάντσεστερ, Ρεάλ, πάντα ανάλογα τη χρονιά και πόσο πολύ τους έσπρωχναν την κάθε ομάδα βαθιά στο λαρύγγι τους μέχρι η ideepthroat να μοιάζει παρθένα. Οι ίδιοι καίγανε τα καλσόν τους για τους Μπουλς επί εποχής Τζόρνταν, και μετά φυσικά τους ξεχάσανε, οι ίδιοι φιλούσαν τις ρόδες που κατούρησε ο Σουμάχερ στη Φόρμουλα 1 και μόλις κάποιος άλλος πήγαινε να αναδειχθεί αμέσως αλλάξανε στρατόπεδο γιατί έτσι τους είπανε.

Είστε κάτι παρόμοιο με τους χιπστεράδες, πρώην ίμο, πρώην ότι στο πούτσο ήταν το «διαφορετικό» παλιότερα. Νομίζετε ότι κάνετε κάτι σπουδαίο διαλέγοντας ένα «διαφορετικό» στιλ ή μια «διαφορετική» άποψη αλλά στην πραγματικότητα είστε περισσότερο πρόβατα από πολλούς. Θα έλεγα και για την πολιτική που ακολουθεί κάποιες μόδες αλλά ας μη βαρύνουμε το κλίμα και ας ακούσουμε Diviner παρέα με ένα Jameson.







Ακόμα και το δεύτερο καλύτερο πράγμα στο σύμπαν ολόκληρο ακολουθεί μόδες. Το πρώτο φυσικά είναι το κρέας γιατί χωρίς το κρέας πεθαίνεις ή ακόμα χειρότερα γίνεσαι χορτοφάγος. Το δεύτερο είναι το μέταλ. Η μέταλ. Ζμπούτσαμ. Άιρο Μέιδε, Άις Ντέρθ, Μετάλλικα (από Βλακ Άλβου εποχή), Ναϊτγουίς, Ραμστάι, Δράκονφορς και τώρα Σάβατον. Και άλλοι που δεν τους θυμάμαι καθώς βλέπω το ουίσκι να γεμίζει το ποτήρι μου και να ανακατεύει τις σκέψεις μου όπως ανακατεύουν οι μάγειρες το γαμοπίλαφο στα κέντρα. Φυσικά πολλά από τα συγκροτήματα δεν είναι κακά, τουναντίον μάλιστα. Αλλά είναι πολλά βλαχαδερά που λένε ότι ακούνε μέταλ. Μετάλλικα ασούμε. Ύστερα από λίγη συζήτηση μαθαίνεις ότι ακούνε τις μπαλάντες τους, 2-3 ακόμα τραγούδια και σου πετάνε και στο ενδιάμεσο «μα καλά, σ’ αρέσει το μάστε οφ παπε;».




Νταξ’





ΨΟΦΟΣ!



Καλά είναι και κάποιοι για τον πέοντα *γκχουχ* δρακον *γκουχ* φορς *γκουχ γκουχ*. Υπάρχουν και οι Ναϊτγουίς, που βγάλανε το Oceanborn που σκίζει πάτους, κάτι διάσπαρτα τραγούδια και τώρα παίζουνε ποπ. Νομίζω. Όχι, είμαι σίγουρος. Ίσως.



Ηλίθιοι, ανοίγει ένα Μικέλ στη μίζερη και άθλια σκουπιδόπολή σας, αμέσως να το επισκεφτείτε. Ανοίγει ο τάδε μεγάλος μεγαλοκαφετεριάς ακόμα μια κακόγουστη αρχιδιά γιατί αγόρασε καινούριο τζιν και πρέπει να γεμίσει τις τσέπες του και πηγαίνετε εσείς και του σκάτε 10ευρα για να πιείτε μισή γουλιά ουίσκι και 238 δάχτυλα κόα κόα από μάνικα.

Εδώ έγινε μόδα η κανάτα μπύρας. Παίρνεις μια κανάτα με ένα ή δυο λίτρα μπύρα και πίνετε. Ωραία μέχρι εδώ; Εξαίσια, θα μου λέγατε αν διαβάζατε ακόμα τις μαλακίες μου και χαίρομαι που με παρακολουθείτε, θα σας έλεγα αν δεν κατέβαζα ακόμα μια γουλιά ουίσκι. Ασούμε ότι η μισόλιτρη μπύρα έχει 5 ευρώ. Η κανάτα του ενός λίτρου πόσο θα έπρεπε να είχε; Για τους χρυσαυγίτες που δεν ξέρουν μαθηματικά δημοτικού και δε με διαβάζουν να σας πω ότι θα έπρεπε να έχει 10 ευρώ. Έλα μου όμως που επειδή φεύγει τόσο πολύ η κανάτα έχουν  αυξήσει την τιμή της κανάτας στα 15 ευρώ. ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΙ! Στο επόμενό μας μάθημα: Πόσα μνημόνια χρειαζόμαστε για να ξεχρεώσουμε;


Βετζετέριαν
Γλούτεϊν Φρι άτομα
Πολίτικαλι κορρέκτ παπάρες
Επαναστάτες της κατσαρόλας
Καλλιτέχνες του πρωκτού
Σκουπίδια που διαβάζετε τα σκουπίδια της Δημουλίδου



Είστε κι άλλοι. Και είστε πολλοί. Και βαριέμαι να σας καταγράφω όλους. Γαμώ τη φραπελιά σας! Σταδιάλα με αναγκάζετε να πιω!

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

ΜΑ ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ, ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ!

Σημείωση: Το κείμενο ήταν να αναρτηθεί στην ώρα του αλλά λόγω υπερβολικής ποσότητας φαγητού ο εγκέφαλος και λοιπά άχρηστα μέρη του οργανισμού μου αδυνατούσαν να λειτουργήσουν σωστά.

                                                          Εκ της διευθύνσεως,
                                                          πάω για χέσιμο.



Σάλος έχει προκαλέσει η είδηση ότι η ένωση άθεων καλεί τους άπιστους πιστούς της σε φανερό δείπνο τη μεγάλη Παρασκευή χλαπακιάζοντας κρέατα όλων των ειδών αλλά και με βίγκαν μενού για τους χορτοφάγοι αρκεί να φάνε ότι θέλουν χωρίς να το επιβάλλει η θρησκεία και γκρεμίστηκε το Σινικό Τείχος, μπάταρε η Παναγιά της Τήνου γιατί είχε αθηναϊκές πινακίδες και έγινε βάιραλ ο Αγάπης Μόνο κι εγώ του γαμώ την ψυχή και όσους διασκεδάζουν μαζί του.

          Γιατί δε γίνεται κύριε να κάθεσαι να ανάβεις ψησταριές και να μυρίζομεν εμείς οι καλοί και αγαθοί χριστιανοί την τσίκνα και να σπάνε τα ρουθούνια μας γιατί θέλουμε κι εμείς νηστεύουμε και πρέπει να περιμένουμε όλοι την Κυριακή του Πάσχα αλλιώς φωθιά θα πέσει να μας κάψει και τα τσουτσούνια μας θα μοιάζουν με κινέζικα. Προκαλείτε κύριοι και θα σας φέρουμε τον επιτάφιο κολάρο!

          Καταρχάς, αν δε νηστεύεις ΚΑΙ ΤΙΣ 40 ΜΕΡΕΣ είσαι υποκριτής του κερατά λες και έχει διαφορά να νηστέψεις την πρώτη βδομάδα ή τη μεγάλη εβδομάδα. Τι; Είναι πιο κοντά στο Πάσχα; Και; Ισχυροποιείται η νηστεία; Σε κάνει πιο δυνατό σαν την τελευταία γουλιά του γάλατος που έπινες μικρός και χάρη σ’ αυτήν μεγάλωσες; Γιατί όλο το υπόλοιπο ποτήρι δεν είχε καμία αξία αν δεν έπινες την τελευταία γουλιά. Έτσι γίνεται κι εδώ; Και την Καθαρά Δευτέρα γιατί νήστεψες; Μήπως επειδή σου ήταν πανεύκολο να πας σε ταβέρνα να χλαπακιάσεις 32 πιάτα τηγανιτά καλαμαράκια βουτηγμένα στον ταραμά και τη λαγάνα; Χώρια που νηστεία δε σημαίνει ότι κατεβάζεις δυο γαβάθες μακαρόνια και 7 κιλά ψάρια αλλά τέλος πάντων.

          Για σένα που νηστεύεις και τις 40 μέρες, ξέρεις κάτι; Μπράβο σου αλλά στ’ αρχίδια μας! Πώς θα σου φαινόταν αν ερχόμουν και σε ανάγκαζα μέσω της Σουβλακοθρησκείας να τρως κοψίδια κάθε μέρα μέσα στη μεγάλη βδομάδα;

          Μα είναι μεγάλη Παρασκευή! Δεν μπορούν να το κάνουν άλλη μέρα; Γιατί αν το κάνανε μια βδομάδα πριν τι διαφορά θα είχε; Επειδή ΓΙΑ ΣΕΝΑ είναι λυπηρό γεγονός; Οκ, αλλά όποτε ξαναπάω σε κηδεία θα περιμένω από όλους τους Έλληνες νηστεία. Και από πότε στα λυπηρά γεγονότα τρώνε μόνο σταμναγκάθι; Αν έχεις κάποιο πρόβλημα να το έχεις με τους ντεμέκ χριστιανούς που νηστεύουν μια βδομάδα μόνο επειδή δεν αντέχουν τα πουλάκια μου 40 μέρες και ορίστε! Ο Τζίζας ο Κράιστ σταυρώθηκε για τις αμαρτίες σας ή κάτι τέτοιο και εσείς δεν μπορείτε 40 μέρες αποχή από το κρέας; Κανονικά χρειάζεται αποχή από όλα τα κρέατα (και τα ωμά) αλλά ας μην το πάμε εκεί τώρα.



«Αν θέλει κάποιος να φάει κρέας, ας φάει, αλλά σπίτι του».

Ναι, επειδή έχει διαφορά να φάει σπίτι του ή να φάει σε ταβέρνα. Λες και βγάζουν την ψησταριά έξω από εκκλησία φωνάζοντας συνθήματα: «Είναι παχιά, είναι παχιά του ψήστη η κοιλιά». Πραγματικά, αυτό είναι το πιο ηλίθιο πράγμα που έχω ακούσει. Άκυρο, το έχω ξανακούσει. «Δεν έχω πρόβλημα με τους γκέι, έχω και φίλους γκέι, αρκεί να κάνουν ότι θέλουν μέσα στο σπίτι τους» είπε ο μπαρμπα Φώτης καθώς έβαζε λεσβιακά βίντεο στο γιουπόρν.



«Θέλουν μόνο να προκαλέσουν, γι’ αυτό το κάνουν δημόσια».

Είσαι ηλίθιος και πιθανότατα κάνεις λάικ στα ίδια σου τα ποστ. 6 χρόνια το οργανώνουν αυτό στο ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ σάιτ και στη ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ σελίδα στο φουβού αλλά επειδή τώρα μαθεύτηκε αποφασίσανε μερικοί ότι προκαλούνε. Και όχι μόνο αυτό αλλά παίρνανε τηλέφωνα στα μαγαζιά και απειλούσανε αν τολμούσανε – θου κύριε – να ανοίξουνε τέθοια μέρα. Χριστιανική αγάπη μάι αςς.



«Είμαι άθεος, αλλά με αυτό που κάνουν δείχνουν ότι είναι κομπλεξικοί, δε χρειάζεται να προκαλείς».

Είπε ο σόσιαλ τζάστις παπάρας καθώς έξυνε τα παπάρια του. Μην πας ρε μαλάκα. Αυτοί το κάνουν για αυτούς. Ελάτε, λένε, να φάμε, να πιούμε, να γνωριστούμε, να περάσουμε καλά και κάτσε εσύ σπίτι στο πληκτρολόγιο να ανεβάζεις νευριασμένα ποστ γιατί τον τάδε τον λένε μαύρο και όχι αφροαμερικανό.


Σίγουρα θα υπάρχουν και οι παπάρες εκεί που αν τους πει κάποιος χριστιανός «Καλό Πάσχα» θα αρχίσουν να τσινίζουν τη μούρη τους. Καλό πάσχα σου είπανε ρε ηλίθιε, δε σου βρίσανε το σόι. Εκτός αν το πει φίλος. Εκεί έχεις κάθε δικαίωμα να τον κοροϊδέψεις άμα θες και να τον κλειδώσεις στην αποθήκη κλάνοντας από την κλειδαρότρυπα.

Πωπω πως προκαλούνε! Λες και χτυπάνε τις καμπάνες για την αγία μπριζόλα ή περιφέρουν αναμμένες ψησταριές κλείνοντας τους δρόμους. Πόσα μισητά βλέμματα έχω φάει στη ζωή μου, πόσες φορές έχω ακούσει «Ασε τις βλακείες» ή ακόμα και βρισιές επειδή είπα ότι στα τσιμπιρδόνια μου εμένα, θα φάω κρέας όταν εσύ θα κοιτάς κώλους στον επιτάφιο. Ναι, έχω πάει κι εγώ επιτάφιο, σε έχω δει που βλέπεις και σχολιάζεις μόνο κώλους. Πλέον, στ’ αρχίδια μου, απλά γελάω στη μούρη όποιου μου ξινίζει τη μάπα του. Και κοίτα να δεις πόσο κόπτονται κάποιοι χριστιανοί για το θάνατο του Χριστού που μετά πάνε και ξεκωλιάζονται στα ποτά και στα υποβρύχια. Λογικά αν πεθάνει η μάνα σας τα ίδια θα κάνετε ε; Όχι; Ακόμα και όταν τρώω σπίτι μόνος μου εκείνη τη μέρα και κάπως το φέρει η κουβέντα αργότερα αμέσως κάποιος θα πεταχτεί «Μα καλά ρε, μεγάλη Παρασκευή είναι, δεν ντρέπεσαι;» και πετάγεται αμέσως το «ας κάνουν ότι θέλουν, αλλά μέσα στο σπίτι τους» στα σκουπίδια.


Χεχ!

Χεχεχε!


Δεν έχω πρόβλημα με τους χριστιανούς, έχω και φίλους χριστιανούς, αρκεί να κάνουν ότι κάνουν κλεισμένοι στις εκκλησίες.
Ναι, αλλά οι χριστιανοί κάναν έργα.
Με τους χριστιανούς κοιμόμασταν με τα παγκάρια ανοιχτά.


Χεχεχεχεχε!



Και τέλος πάντων, όλο αυτό το σκηνικό γίνεται επειδή κάποιοι δε θέλουν να βλέπουν άλλους να τρώνε κρέας. Για το γαμήδι το κρέας όλα αυτά. Τι να πουν και οι χορτοφάγοι δηλαδή; Φαντάζεσαι χορτοφάγους ντυμένους αγελάδες να διαδηλώνουν στους δρόμους επειδή κάποιοι τρώνε κρέας;























Όου γουέιτ!

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΑ ΔΙΕΣΗ ΕΞΙ

Ας ξεκινήσουμε άλλο ένα ηλίθιο κείμενο, αυτή τη φορά ευχάριστα, μουσικά, με τροποποιημένους τους στίχους για να ταιριάζουν στη σημερινή εποχή:



Για να σ’ εκδικηθώ
Σου κάνω untag τις φωτογραφίες
Κι εσύ όπως κι εγώ
Κομμάτια από τα ξύδια στις πλατείες
Τα sms σου σβήνω
Μέσα στον πύρετό μου
Και σβήνω το όνομά σου
Απ’ τον κοινό facebook λογαριασμό μας

Για να σ’ εκδικηθώ
Πετάω τα αρκουδάκια και τα λούτρινα σκυλάκια
Κι εσύ όπως κι εγώ
Θρύψαλα και σκουπίδια τώρα
Τις καρδούλες στο Microsoft Paint σβήνω
Κάνω unfollow τις σελίδες που αγαπούσες
Και ποστάρω στο ίντσαγκραμ
Το τζατζίκι που μισούσες

Για να γιατρέψω τις ατέλειωτες πληγές
Μετά από 2 βδομάδες σχέση
Για να γιατρέψω τις ατέλειωτες εσωτερικές πληγές
Όπου κρατιόμουν για ώρες που δεν είχα χέσει.



          Για όσους δε γνωρίζουν, υπάρχει συγκρότημα που ονομάζεται «Ιμάμ Μπαϊλντί» και αυτό που κάνουν είναι να κλέβουν παλιά τραγούδια και να τα κάνουν ρεμίξ με «νέο ήχο». Τι ιμάμ μπαϊλντί ρε μαλάκες; Θα φτιάξω κι εγώ συγκρότημα. Θα το ονομάσω «αρνί στη σούβλα σερβιρισμένο με τηγανιτές πατάτες και σαλάτα Άβε Καίσαρα που υπάρχει μόνο για ντεκόρ».



Εν τω μεταξύ, τα σαΐνια του δεύτερου προγράμματος της ΕΡΤ παίζουν ακόμα Θηβαίο. Κατάντια!



Να πω κάτι για τους τυπάδες που το παίζουν βαρύμαγκες και ότι βλέπουν μπάλα και μπάσκετ γιατί είναι αντρικά αθλήματα και έτσι πρέπει να κάνει ο άντρας ο σωστός που δεν είναι λουλού και φρουφρού κι αρώματα. Και πρέπει να βρίζει παράλληλα ενώ κατεβάζει καφάσια με μπύρες. Αφαιρώντας λοιπόν το οπαδιλίκι και το θέαμα, ουσιαστικά, βλέπετε κάμποσους άτριχους, τουμπανιασμένους άντρες με κοντά σορτσάκια να τρέχουν ιδρωμένοι κυνηγώντας μπάλες. Μπορώ να σκεφτώ ελάχιστα πιο γκέι πράματα από αυτό.



Μια φορά στα 5-10 χρόνια υπάρχει περίπτωση να βγει κάτι καλό στην Τιβί. Και τώρα βγήκε και λέγεται Cinέλθετε με το Διονύση Ατζαράκη. Ο τυπάς είναι υπερβολικά γαμάτος (και σε προηγούμενες δουλειές του), και αν υπάρχει ένας λόγος να ανοίξετε αυτό το πράμα που είναι κάτω από το σεμεδάκι της μάνας σας και είχατε ξεχάσει τι είναι, είναι αυτός. Είναι τόσο γαμάτος που θα πάω να αγοράσω τα προϊόντα που έχει σα χορηγούς και ας μην τα καταναλώσω ποτέ. Και όπως και στις Λάθος Ταινίες, μηδαμινή σημασία έχει αν θα δεις τις ταινίες που σχολιάζει.




Για εσάς που κλαίτε και οδύρεστε κάθε φορά που μπαίνει ένας χορηγός στη μέση και τον διαφημίζουν άμα ξέρει ο άλλος να το διαφημίσει σωστά, ας το κάνει. Έσοδα θέλουν κι αυτοί, δε δουλεύουν τσάμπα. Πάρτε για παράδειγμα αυτήν εδώ τη διαφήμιση:





Κάνετε σα μωρά παιδιά όταν βλέπετε μια διαφήμιση στο γιουτιούμπ. Μπουχουχουχουχου μα τους πληρώνει το γιουτιούμπ μπουχουχουχουχου γιατί προμοτάρουν προϊόντα; Μήπως, λέω μήπως για να βγάλουν κανα φράγκο παραπάνω να συνεχίζουν αυτό που κάνουν και να τα βλέπετε εσείς ΤΣΑΜΠΑ; Διάολε, υπάρχουν ακόμα τύποι που δεν έχουν ανακαλύψει το adblock και παραπονιούνται για τις διαφημίσεις στην αρχή κάθε βίντεο. Σας έχω λύση. Κλείστε τον υπολογιστή, δεν είναι για σας, λούστε τον με βενζίνη, βάλτε του φωτιά, χορέψτε γύρω γύρω από τη φωτιά προσευχόμενοι στο θεό της μαλακίας που σας δέρνει και ανοίξτε την τηλεόραση να δείτε μιάμιση ώρα ταινία και δυόμιση ώρες διαφημίσεις.
Τι να πω κι εγώ που ανά δυο κείμενα γράφω για την Προστ και δεν έχω πάρει ούτε ένα κουτάκι δώρο. Αυτοί ρε δεν ξέρουν καν ότι υπάρχω. Και μπορεί να σκάσει μύτη κάποιος μπαγλαμάς να μου πει ότι τα παίρνω από την Προστ.



Santa Run. Το Σάντα Ραν γίνεται κάθε χρόνο στις 27 Δεκέμβρη στα Χανιά και κάποιες χιλιάδες άτομα δίνουν 15 ευρώ τα οποία πάνε σε ιδρύματα, ντύνονται Άι Μπίλιδες και τριγυρνάνε την πόλη πίνοντας μέχρι να καταλήξουν σε ένα σχολείο που το έχουν μετατρέψει σε μπαρ για να συνεχίσουν να πίνουν. Οπότε έχουμε και λέμε: Χιλάδες ευρώ σε ιδρύματα, μαγαζιά-χορηγοί που διαφημίζονται, μαγαζιά-μπαρ που κερνάνε μπύρες στο δρόμο για να διαφημιστούνε, κόσμος που περνάει καλά, ποτό μέχρι αναισθησίας. Όλα καλά; Προφανώς όχι, γιατί υπάρχουν άτομα με μόνιμη περίοδο και τους κακοφαίνεται ότι και να γίνει. Και γιατί τους κακοφαίνεται το σάντα ραν; Επειδή λέει γινόμαστε ρεζίλι για την πόζα και είμαστε πρόβατα που κάνουμε κάτι τόσοι πολλοί μαζί. Και μετά φαντάζομαι ότι αυτοί θα πίνουν μόνοι τους σε καταγώγια καταριόντας την πουτάνα την κενωνία. Μπράβο μαλάκες, σας εύχομαι να κλείνεστε σπίτι μόνοι σας παρέα με ένα Σίβας.
«Μα αν δεν ήταν αυτό το σάντα ραν κανείς δε θα έδινε λεφτά στα ιδρύματα, απλά γίνεται επειδή είναι της μόδας και το κάνουν όλοι». Η αλήθεια είναι ότι αν δε γινόταν μαζικά, αυτοί που θα δίνανε λεφτά στα ιδρύματα δε θα γεμίζανε ούτε σμαρτ και ξέρεις κάτι; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ. Να δώσουν λεφτά αυτοί που δε θα δίνανε ούτε άμα τους έβαζες το πιστόλι στο πουλί τους. Είναι ανήθικο να βάζετε το πιστόλι στο πουλί του άλλου. Μην το κάνετε! Όσο και να γκρινιάζετε, όσο κι αν γίνεται επειδή είναι μόδα, τα λεφτά αυτά πάνε σε ιδρύματα, όχι σε ακαλαίσθητα παπούτσια που θα φορεθούν για 2 εξόδους.
Εσείς που γκρινιάζετε είστε η κατάντια του ανθρώπινου είδους. Είστε ο λόγος που ο κόσμος είναι μίζερος. Είστε ο λόγος που κάποιοι δεν περνάνε καλά. Μείνετε μέσα στο βαρέλι που είστε κλεισμένοι και μη βγείτε ούτε για χέσιμο. Για φαΐ να τρώτε τα σκατά σας!



          Ας μιλήσουμε τώρα για τους μπάτσους των άλλων. Οι μπάτσοι των άλλων δεν είναι αυτοί οι καλοσυνάτοι κύριοι με κράνη στις κεφαλές τους που ανοίγουν τις κεφαλές γέρων σε πορείες αλλά είναι αυτοί που θέλουν να κάνουν κουμάντο στις επιλογές των άλλων.
          Για παράδειγμα, υπάρχουν οι μπάτσοι των άλλων σε οικονομικό επίπεδο. Αυτοί που σου λένε «πώς τολμάς να πετάς τα λεφτά σου στα μπαρ ενώ υπάρχει κόσμος που ψάχνει στα σκουπίδια;». «Γιατί δίνεις τα λεφτά σου βλέποντας το Σεφερλή στο θέατρο ενώ θα έπρεπε να τα δίνεις μόνο σε αρχαίες τραγωδίες;». Καταρχάς αν βγεις έστω και μία φορά έξω και πιείς ποτό ή καφέ είσαι υποκριτής του κερατά γιατί δεν έδωσες Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ σε φτωχούς, ιδρύματα κτλ. Δεύτερον, του άλλου μπορεί να του αρέσει να βλέπει μαλακίες, πού κολλάς εσύ; Άλλο να κάνεις κριτική για το πόσο για τον πούτσο είναι ο Σεφερλής ή ο κάθε Σεφερλής και άλλο να λες στον άλλον που πρέπει να δώσει τα λεφτά του. Και τέλος, ο καθένας θα δώσει και πληρώσει ό,τι γουστάρει. Κάνε κουμάντο εσύ στα δικά σου λεφτά και άσε τον καθένα να κάνει κουμάντο στα δικά του. Μήπως να σε ρωτήσουμε και τι μάρκα κωλόχαρτα να αγοράσουμε;
          Υπάρχουν επίσης και οι μπάτσοι των άλλων στη μουσική. Τώρα θα πεταχτεί καμιά πορδή να μου πει πως λέω όλη την ώρα για τη μουσική. Ναι, λέω μια άποψη για κάποιο είδος ή τραγουδιάρη αλλά δε θα στην επιβάλλω κιόλας ούτε θα σε αναγκάσω να ακούς μόνο ότι αρέσει σε μένα. Εκτός αν είσαι σπίτι μου που 9 στις 10 θα ακούσεις μέταλ γιατί απλά είσαι σπίτι μου και είσαι στην έδρα μου. Άμα έρθω στο δικό σου βάλε μου και ούλτρα προγκρέσιβ αιγυπτιακή χιπ χοπ. Το ότι κοροϊδεύω κάποια είδη μουσικής που τα θεωρώ κατάπτυστα βδελύγματα όπως το έντεχνο ή το σκυλοπόπ (είναι λεπτή η διαφορά ανάμεσα στο έντεχνο και στο σκυλάδικο) το κάνω πιο πολύ για να εκφράσω τη γνώμη μου προσπαθώντας να κάνω 5-10 άτομα να πούνε «ΧΑ! Αυτός ο πρόεδρος είναι τόσο για τον πούτσο που γελάω λίγο». Συγνώμη που δεν ακούμε όλοι την υπερθεάρεστη μουσική που έχεις επιλέξει εσύ ο ίδιος να ψυχαγωγείσαι.

          Τέλος, υπάρχουν και οι μπάτσοι των άλλων στο φαΐ. Χωρίζονται σε χορτοφάγους και αντιχορτοφάγους. Θυμάμαι μια μαλακισμένη μια φορά παλιά που είχαμε πάει σε σουβλατζίδικο παρέα και είχε αρχίσει τα γνωστά «Μα πώς μπορείς και το τρως αυτό; Αυτό ήταν κάποτε ζωντανό και περπατούσε;» κτλ κτλ. Άσε με μωρή να φάω το κρέας μου, τις μπουκιές μου μετράς; Λες και αυτά που τρως εσύ δεν είχαν κάποτε ζωή, να, πάρε μια πέτρα να τη φας να χορτάσεις. Μην αγχώνεσαι, οι πέτρες είναι ηλίθιες. Είναι πιο ηλίθιες και από τις ίδιες τις πέτρες. Λίγα πράματα σ’ αυτόν τον πλανήτη είναι πιο ηλίθια από τον ίδιο τους τον εαυτό. Και αν σε ξαναδώ ντυμένη αγελάδα και πασαλειμμένη στο αίμα θα ντυθώ ντομάτα, θα πασαλειφτώ με κέτσαπ και θα κάτσω να σουβλίζω δίπλα σου. Και φυσικά, αντίστοιχα είναι και οι αντιχορτοφάγοι που θέλουν να κάνουν τον άλλον με το ζόρι να φάει κρέας. Τι σε κόφτει τι επιλέγει ο άλλος να περνάει από τον οισοφάγο του ρε; Φάε εσύ το σάπιο πιτόγυρό σου, να φάει ο άλλος τη σάπια μπάμια του, να πάτε και οι δυο μαζί να γαμηθείτε, να ησυχάσουμε κι εμείς.